Proberen zwanger te worden voelt als een eeuwigheid als de tests negatief blijven. Je leest de statistieken – jaarlijks worden in de VS zes miljoen vrouwen zwanger – en vraagt je af waarom dit bij jou niet gebeurt. De realiteit is dat één op de zes stellen moeite heeft om zwanger te worden na een jaar onbeschermde seks. De helft van hen slaagt uiteindelijk op natuurlijke wijze of met minimale hulp. De andere helft heeft te maken met diepere hindernissen. Mogelijk hebben ze geavanceerde vruchtbaarheidsbehandelingen of uitgebreide tests nodig.
Vruchtbaarheidsproblemen zijn zelden eenvoudig. Ze kunnen voortkomen uit hormonale onevenwichtigheden, roken, leeftijd of gewicht. Soms is er helemaal geen verklaring. Ongeveer 20 procent van de paren met onvruchtbaarheid vindt nooit een oorzaak. Maar soms is het probleem structureel. Een vaak over het hoofd geziene boosdoener is adenomyose.
Wat is adenomyose en hoe beïnvloedt dit de vruchtbaarheid?
Adenomyose is een structurele gynaecologische aandoening. Het valt in dezelfde categorie als vleesbomen, poliepen en endometriose. In tegenstelling tot hormonale problemen gaat het hier om fysieke plaatsing.
Dit is wat er gebeurt. Het endometrium, het weefsel dat de baarmoeder bekleedt, begint op de verkeerde plaats te groeien. In plaats van in het slijmvlies te blijven, dringt het het myometrium binnen, de dikke spierwand van de baarmoeder. Deze abnormale groei verstoort het systeem.
De symptomen variëren enorm. Sommige vrouwen krijgen last van menorragie, een hevige menstruatiebloeding die vaak gepaard gaat met stolsels. Anderen lijden aan dysmenorroe, wat ernstige menstruatiekrampen betekent. Pijnlijke seks en bloedingen tussen cycli komen ook vaak voor. In sommige gevallen vormt zich een abnormale massa, een adenomyoom genaamd.
Dan zijn er de vrouwen die zich prima voelen. Maar liefst 35 procent van degenen met adenomyose heeft geen duidelijke symptomen. Ze kunnen een licht opgeblazen gevoel of bekkengevoeligheid hebben, of helemaal niets. Deze stilte maakt de diagnose lastig.
We weten nog steeds niet precies waarom dit gebeurt. Theorieën wijzen op een paar mogelijkheden.
- Postpartumontsteking: Vrouwen die zijn bevallen lopen een groter risico. Ontsteking in het baarmoederslijmvlies na de bevalling kan de aandoening veroorzaken.
- Chirurgische ingreep: Keizersneden, verwijderingen van vleesbomen of andere baarmoederoperaties kunnen onbedoeld endometriumcellen in de spierwand duwen.
- Ontwikkelingsoorsprong: Sommige onderzoekers geloven dat de aandoening voortkomt uit de manier waarop de baarmoeder zich tijdens de ontwikkeling van de foetus heeft gevormd.
- Hormonale triggers: Hoge niveaus van oestrogeen, progesteron, prolactine en FSH kunnen de aandoening veroorzaken. Omdat het oestrogeenafhankelijk is, verdwijnen de symptomen vaak na de menopauze wanneer de hormoonspiegels dalen.
Adenomyose versus endometriose: wat is het verschil?
Mensen verwarren deze twee vaak. Ze zijn verwant maar verschillend.
Bij adenomyose groeit het baarmoederslijmvlies in de spierwand van de baarmoeder. Het blijft intern. Endometriose is anders. Het weefsel groeit buiten de baarmoeder, meestal in de buik of het bekken. Eén daarvan is een interne invasie; de andere is een externe spread.
Kun je zwanger worden van adenomyose?
Adenomyose komt het meest voor bij vrouwen in de leeftijd van 40 tot 50 jaar. Dit is vaak de vruchtbare leeftijd al voorbij. Maar 15 tot 25 procent van de vrouwen in hun reproductieve jaren – meestal in de dertig – draagt de aandoening. Voor deze vrouwen is de vruchtbaarheid een zorg.
De toestand is niet levensbedreigend. Maar het bemoeilijkt de zwangerschap. Recente onderzoeken tonen aan dat vrouwen met adenomyose vaker een miskraam krijgen. Het risico op zwangerschapsverlies kan het dubbele zijn van dat van vrouwen zonder de aandoening. Er is ook een verhoogd risico op vroegtijdige bevalling en abruptio placentae, waarbij de placenta loskomt van de baarmoederwand.
Het verband met verminderde vruchtbaarheid is duidelijk. Het exacte mechanisme blijft een mysterie. Onderzoekers hebben niet duidelijk gemaakt waarom adenomyose de kansen op conceptie vermindert of de zwangerschapsuitkomsten schaadt. De structurele veranderingen interfereren waarschijnlijk met de implantatie of de baarmoederfunctie, maar over de details wordt nog steeds gedebatteerd.
Behandelingsopties voor vrouwen die proberen zwanger te worden
Een hysterectomie is de enige remedie. Het verwijdert de baarmoeder volledig. Dit is uiteraard geen optie voor vrouwen die kinderen willen krijgen.
Voor degenen die proberen zwanger te worden of de menopauze naderen, zijn conservatieve behandelingen erop gericht de symptomen onder controle te houden in plaats van de ziekte te genezen. Het doel is mitigatie. Het onder controle houden van ontstekingen en bloedingen kan een gezondere omgeving voor zwangerschap ondersteunen, zelfs als het onderliggende structurele probleem blijft bestaan.
Het is frustrerend om te worden geconfronteerd met een aandoening met zoveel onbekenden. Maar het begrijpen van adenomyose helpt. Het verschuift de focus van ‘waarom ik’ naar ‘wat nu’. Kennis is de eerste stap op weg naar het navigeren door de vruchtbaarheid met een aandoening die weigert te zwijgen.
Pijn beheersen zonder operatie
Pijn is de eerste hindernis. Het zijn zware, aanhoudende en ruïnerende dagen. Over-the-counter niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s) zoals ibuprofen zijn de beste oplossing. Ze verzachten de pijn en kunnen uw maandelijkse stroom zelfs verlichten. Eenvoudig. Effectief voor velen.
Hormonen spelen een grotere rol als je niet overhaast zwanger wordt. Anticonceptiepillen, anti-oestrogenen of progesteronsupplementen kunnen een vergrote baarmoeder verkleinen. Het gaat niet alleen om comfort. Het gaat om structurele hulp. De baarmoeder wordt kleiner. De symptomen worden stiller.
Maar wat als je kinderen wilt?
Het pad wordt lastiger. Je kunt je cyclus niet zomaar afsluiten met standaard anticonceptie. In plaats daarvan kunnen artsen gonadotropine-releasing hormoonagonisten (GnRH-a) zoals Lupron voorschrijven. Of aromataseremmers. Deze medicijnen verminderen de symptomen terwijl ze proberen de vruchtbaarheid te behouden. Het is een delicaat evenwicht. Je onderdrukt het probleem zonder de kans om zwanger te worden te doden.
Chirurgische opties die uw baarmoeder sparen
Als medicatie niet voldoende is, ligt een operatie op tafel. U hoeft niet voor een hysterectomie te kiezen. Er zijn alternatieven.
Cytoreductieve chirurgie verwijdert het aangetaste weefsel. Laparoscopische chirurgie doet hetzelfde met kleinere incisies. Beide zijn bedoeld om het probleem op te lossen en tegelijkertijd de baarmoeder intact te houden.
Dan is er sprake van embolisatie van de baarmoederslagader. Dit klinkt intens. Het is. Ze sneden de bloedtoevoer naar het beschadigde gebied af. Het weefsel krimpt. De symptomen vervagen. Geen grote incisie vereist.
Endometriumablatie is een andere route. Het verwijdert of verkleint het baarmoederslijmvlies. Minder voering betekent minder bloeden. Minder pijn.
Een nieuwere optie is magnetische resonantiegeleide gefocusseerde echografie (MRgFUS). Het is niet-invasief. Een geconcentreerde uitbarsting van ultrasone energie vernietigt de beschadigde cellen. Het omliggende weefsel blijft veilig. Het is veelbelovend voor vrouwen die de vruchtbaarheid willen herstellen. De technologie evolueert. Dat geldt ook voor de opties.
De co-conditiecomplicatie
Adenomyose reist zelden alleen.
Ongeveer 80 procent van de vrouwen met adenomyose heeft ook andere gynaecologische aandoeningen. Vleesbomen komen vaak voor. Endometriose ook.
Deze overlap is verwarrend. Het maakt de diagnose rommelig. Het kan zijn dat u vruchtbaarheidsproblemen heeft. Zijn ze van adenomyose? Of is het endometriose? Of de vleesbomen?
Het is moeilijk te zeggen. De omstandigheden versterken elkaar. Door er één te behandelen, wordt de oorzaak mogelijk niet opgelost. Je hebt een duidelijk beeld nodig. Een specialist die naar de hele baarmoeder kijkt. Niet slechts één symptoom.
Weten wat er nog meer in zit, verandert alles. Het verandert het behandelplan. Het verandert de prognose.
Ga er niet vanuit dat het maar één ding is. Kijk voor de anderen.































