Er ontstaat constipatie. We negeren het totdat de pijpleiding wordt afgesloten.
Vezel. Water. Er wordt ons verteld dat dit alles oplost.
Het helpt meestal. Maar wat als het niets oplevert?
“Constipatie komt zeer vaak voor.”
Dr. Ketan Thanki
Hij is een colorectaalchirurg in Californië. Hij zegt dat bijna iedereen wel eens vastloopt.
Naarmate we ouder worden, wordt het risico groter. Als de symptomen drie maanden of langer aanhouden, is er sprake van chronisch. Als vezels en hydratatie falen, overweeg dan wat er nog meer mis kan zijn.
Je bent uitgeput
Slaap is belangrijker dan je denkt.
Slapeloosheid verhoogt het risico op constipatie. Dat geldt ook voor een slechte slaapkwaliteit.
Dr. Stephanie A. McAbee merkt op dat slaapgebrek het ritme van de dikke darm verbreekt. Je darmen volgen een 24-uursklok. Er wordt hard gewerkt in de ochtend. Het rust ‘s nachts.
Als je het slaapschema verprutst, raakt die cyclus in de war.
Dan is er cortisol. Dr. Jeremy Polman legt uit dat een gebrek aan slaap de stresshormonen doet stijgen. Een hoog cortisolgehalte staat gelijk aan constipatie.
Het is niet alleen fysieke vermoeidheid. De darm-hersen-as krijgt ook een klap.
Uw allergiemedicijnen zijn sabotage
Antihistaminica komen vaak voor. Velen hebben anticholinergische bijwerkingen.
Dit betekent dat ze het parasympatische zenuwstelsel onderdrukken. Minder spijsvertering.
De darmmotiliteit vertraagt.
“Deze effecten kunnen ook een droge mond omvatten.”
Dit geldt niet voor alle allergiemedicijnen. Loratadine. Cetirizine. Fexofenadine. Deze zijn nieuwer. Het is minder waarschijnlijk dat ze de boel verstoppen. Thanki stelt voor om over te stappen als je kunt.
Calciumsupplementen
Goed voor botten. Verschrikkelijk voor de stoelgang.
Vooral calciumcarbonaat. Thanki zegt dat het de contracties van gladde spieren vermindert.
Het bindt zich aan vetzuren en gal. Minder smering in de darmen.
Je lichaam scheidt ook minder vocht af in de darm. Het resultaat is harde, droge ontlasting.
De drang negeren
Wij krijgen het druk. Vergaderingen. Verkeer. Wij houden het binnen.
Doe het niet voortdurend.
Dr. McAbee zegt dat het negeren van de drang leidt tot ‘onaangepast leren’. Uw rectum verandert de sensatiedrempel. Je voelt niet langer het signaal om te gaan.
Als de ontlasting te lang in de dikke darm blijft zitten, absorbeert de dikke darm het water daaruit.
Polman legt uit dat hierdoor het afval droog wordt. En moeilijk. Waardoor constipatie ontstaat. Een vicieuze cirkel.
IJzersupplementen
Zoals calcium. IJzer verstoort de normale darmfunctie.
Het irriteert het darmslijmvlies. De vochtige voering wordt boos.
De beweeglijkheid vertraagt. Polman zegt dat oraal ijzer ‘harde, omvangrijke, droge ontlasting’ veroorzaakt. Het is objectief gezien onaangenaam.
Angst en depressie
Je humeur heeft invloed op je darmen.
De darm-hersen-as werkt in beide richtingen. De prevalentie van constipatie is twee keer zo hoog bij mensen met depressie of angst vergeleken met mensen zonder.
Polman wijst erop dat de vecht-of-vluchtreactie de spieren strak houdt. Minder beweging. Plus medicijnen tegen angst vermelden vaak constipatie als bijwerking.
Het weer in beweging krijgen
Begin eenvoudig.
Drink water. Zoek naar lichtgele urine. Dat is een teken dat je gehydrateerd bent.
De vezelbehoefte varieert, maar volwassenen hebben dagelijks 25 tot 30 gram nodig. Polman raadt kiwi’s aan. Ze helpen echt.
Slaap minimaal zeven uur per nacht. Beweeg 150 minuten per week.
Als dat niet lukt, controleer dan uw medicijnen. Zorgen ze ervoor dat je verstopt raakt?
“Als de consistentie van de ontlasting problematisch blijft”
Dr. McAbee stelt osmotische laxeermiddelen voor. Polyethyleenglycol of magnesiummelk. Als deze niet werken, kunt u stimulerende laxeermiddelen zoals bisacodyl gebruiken. Of glycerine zetpillen.
Het hoeft niet ingewikkeld te zijn, maar dat is het vaak wel.
Als het probleem aanhoudt, raadpleeg dan een gastro-enteroloog. Vooral als er bloedingen zijn. Of onverklaarbaar gewichtsverlies.
Af en toe een back-up is leven. Constante back-up is een probleem dat aandacht behoeft. Maar we hebben de neiging om het veel te lang uit te stellen.
