Miuccia Prada doet niet aan flitsend.
Terwijl haar concurrenten bezig waren met het tonen van huid, was zij bezig met het tonen van structuur. Haar ontwerpen zijn gebouwd op strakke lijnen en gedempte kleuren. Denk aan basispaletten. Geen geschreeuw. Maar de stoffen? Ze zijn luxueus. Het maatwerk is voortreffelijk. Het resultaat is een look die het figuur flatteert zonder om aandacht te schreeuwen.
Dit is ingetogen glamour. Het is verfijnde elegantie. Het staat in schril contrast met de openlijke sex-appeal die tegenwoordig een groot deel van de mode-industrie domineert.
“Haar vroege collecties leidden tot een herwaardering van vrouwelijkheid en daagden de stelregel van de industrie uit dat alleen ‘seks verkoopt’.”
Prada’s aanpak ging nooit alleen over kleding. Het was een verklaring. Ze bewees dat je niet provocerend hoeft te zijn om krachtig te zijn. Sterker nog, ze dwong de industrie om te heroverwegen hoe vrouwelijkheid eruit zou kunnen zien.
Vóór Prada was de regel eenvoudig. Seks verkoopt. Al het andere was secundair. Ze heeft die regel overtreden. Ze liet zien dat bescheidenheid chic kan zijn. Die terughoudendheid zou op zichzelf sexy kunnen zijn.
Haar ontwerpen hangen niet alleen aan het lichaam. Zij bevelen het. Maar rustig.
